رفتن به نوشته‌ها

برچسب: کویید-۱۹

مدل سازی مداخله‌های دارویی و غیردارویی برای کنترل همه‌گیری‌ها

واکسیناسیون فراگیریکی از مهم‌ترین مداخله‌های دارویی برای مقابله با همه‌گیری بیماری‌ها است. مدل‌های کلاسیک همه‌گیرشناسی وجود آستانه‌‌ای برای میزان واکسیناسیون جامعه‌ای برای رسیدن به ایمنی جمعی را پیش‌بینی می‌کنند. تلاش برای واکسینه کردن ۷۰٪ جامعه نمونه‌ای از استفاده از پیش‌بینی‌های این قبیل مدل‌هاست. با این وجود داده‌های دنیاگیری کوید-۱۹ خلاف این ادعا را نشان داده است. چرا رسیدن به آستانه ایمنی جمعی حتی با داشتن کارآمدترین واکسن‌ها در ایجاد ایمنی و جلوگیری از انتقال بیماری تبدیل به امری چالش‌برانگیز شده است؟!

دربخش نخست این سخنرانی، با در نظر گرفتن توپولوژی شبکه تماس، توزیع واکسن، همبستگی بین افراد واکسینه شده و کارآمدی واکسن‌ها در ایمنی و جلوگیری، آستانه ایمنی جمعی و اندازه همه‌گیری را به دست آوردیم. نشان‌ دادیم که حتی با وجود کارآمدترین واکسن‌ها، اندازه‌ همه‌گیری تابع یکنوایی از میزان هوموفیلی در رفتار افراد در واکسینه‌شدن است و به خاطر وجود هوموفیلی، رسیدن به ایمنی جمعی می‌تواند کاملا غیرممکن باشد. در قسمت دوم این ارائه با معرفی یک مداخله غیردارویی به نام «رهگیری تماس» به عنوان روشی موثر و کم‌هزینه در کنترل شیوع بیماری‌ها، به کم و کیف اثربخشی این مداخله بر یک همه‌گیری پرداختیم.

🔗 مقاله‌ها

اسلایدها

🎞 علم شبکه‌ و کمک به مهار کردن شیوع کرونا

بیش از یک‌ سال از شروع دنیاگیری کووید-۱۹ می‌گذرد. در این مدت‌‌ دولت‌های مختلف با روش‌های متفاوتی شرایط ناشی از این بیماری را مدیریت کرده‌اند. در این برنامه آرشام غواصیه و عباس ک. ریزی که هر دو دانشجوی دکتری شبکه‌های پیچیده هستند در مورد راه‌حل‌های کنترلی ارائه شده توسط دانشمندان پیچیدگی در مورد بیماری‌ها خصوصا کرونا صحبت خواهند کرد. این برنامه به دنبال بیان تجربه‌های حاصل از گزارش‌های علمی و داده‌محور در جوامع مختلف تدارک دیده شده.

قسمت‌ اول

🔗 ویدیو در اینستاگرام
🔗 ویدیو در یوتیوب

قسمت دوم

🔗 ویدیو در اینستاگرام
🔗 ویدیو در یوتیوب