‫مورچه کمابیش نادان است.
‫چندان مغزی ندارد، نه اراده‌ای و نه برنامه‌ای
‫ولی بسیاری از مورچه‌ها با هم باهوش‌اند
‫یک کلنی از مورچه می‌تواند ساختار‌های پیچیده‌ای بسازد
‫بعضی کلنی‌ها مزارع قارچ نگهداری می‌کنند، دیگران از گله مراقبت می‌کنند. آن‌ها می‌توانند تدارکِ جنگ ببینند یا از خود دفاع کنند
‫چطور ممکن است؟
‫چطور چندتایی چیز نادان، با هم کارهای هوشمندانه انجام دهند؟
‫این پدیده، «ظهوریافتگی» (برآمدگی) نام دارد
‫و از جذاب‌ترین و رازآلودترین ویژگی‌های جهانمان است
‫به طور خلاصه، مجموعه‌ای از چیزهای کوچک چیزهای بزرگتری را تشکیل می‌دهند که خصوصیات متفاوتی از مجموع تمام بخش‌ها دارد
‫ظهوریافتگی، پیچیدگیِ برآمده از سادگی است، و پیدایش همه جا هست
‫"آب" خصوصیات بسیار متفاوتی از مولکولهایی دارد که آن‌ را ساخته‌اند، مانند مفهوم خیسی
‫پارچه خیس را در نظر بگیرید، اگر خیلی بزرگنمایی کنید، خیسی وجود ندارد
‫تنها مولکول‌های آب در فضاهای بینِ اتم‌های پارچه قرار گرفته‌اند
‫خیسی خصوصیت ظهوریافته آب است
‫چیزی جدید تنها براثر برهمکنش‌‌های جداگانه مولکول‌های آب پدیدآمده است
‫و تقریباً همه جا همینطور است. بسیاری چیزها تحت مجموعه مشخصی از قوانین برهمکنش می‌کنند و چیزی فراتر و ماورای خودشان پدید می‌آورند
‫به نظر می‌رسد "بیشتر، متفاوت است"
‫خودِ این پدیده جدید، موجود جدیدی است که می‌تواند با دیگر چیزهای جدید ترکیب شود و فرایند را تکرار کند.
‫این صورت تصور کنید که لایه‌هایی بر روی هم سوار شده‌اند و هر لایه از بخش‌های پیچیده‌تری ساخته شده است
‫اتم‌ها مولکول‌ها را تشکیل می‌دهند
‫مولکول‌ها پروتئین‌ها را تشکیل می‌دهند
‫پروتئین‌ها سلول‌ها را می‌سازند
‫و سلول‌ها تشکیل اندام‌ها را می‌دهند
‫و اندام‌ها واحدهای زنده را تشکیل می‌دهند
‫و واحدها جوامع را تشکیل می‌دهند
‫اما چطور چیزی می‌تواند بیشتر از مجموع اعضایش باشد؟
‫چطور مورچه‌ها تشکیلِ واحد انبوهی به نام کُلُنی می‌دهند: با پیروی کردن از مجموعه قوانینی که به منجر به تولید نظم از آشوب می‌شود. طریق آشوب!
‫برای مثال، ببینیم چطور یک کلنی مورچه کارها را توزیع می‌کند
‫فرض بگیریم که کلنی باید ۲۵ درصد کارگر، ۲۵ درصد مراقب
‫۲۵ درصد سرباز و ۲۵ درصد جمع‌کننده داشته باشد
‫مورچه‌ها وظیفه خود را با مواد شیمیایی اعلام می‌کنند، مثلاً مورچه کارگر مدام ماده‌ای ترشح می‌کند که که می‌گوید: «من کارگر هستم!»
‫وقتی مورچه‌ها یکدیگر را می‌بینند، همدیگر را می‌بویند تا اطلاعات جمع کنند و وظیفه خود و کاری که می‌کنند را به دیگری می‌گویند
‫هر دو آمار کسانی که در گذشته دیده‌اند را دارند
‫حالا تصور کنید مورچه‌خوار بیشترِ جمع‌کننده‌ها را می‌کشد. اگر این مشکل به سرعت حل نشود کل کلنی گرسنگی خواهد کشید
‫بسیاری از مورچه‌های کارگر نیاز است که کارشان را تعویض کنند، اما چطور به هزاران مورچه می‌گویید؟
‫به آسانی! نمی‌گویید.
‫مورچه کارگر ما همچنان دیگر مورچه‌ها را می‌بیند و می‌بوید ، ولی تقریباً با هیچ مورچه جمع‌کننده‌ای ملاقات نخواهد کرد
‫او تعداد بسیار کم جمع‌کننده‌ها را می‌شمارد تا وقتی که به یک نقطه بحرانی برسد، سپس کارش را تغییر می‌دهد
‫کارگر به جمع‌کننده تبدیل می‌شود، سایر مورچه‌ها هم همین کار انجام می‌دهند تا وقتی که پس از مدتی تعداد کافی جمع‌کننده وجود خواهد داشت
‫تعادل به خودی خود احیا می‌شود
‫کنش‌ها و برهمکنش‌های یک واحد زنده تصادفی است. نمی‌توانی برنامه بریزی کدام مورچه دیگری را ملاقات می‌کند
‫ولی این مجموعه قوانینِ ساده، به قدری ظریف است که از پی آن بسیاری از عملیات کلنی پدیدار می‌شود
‫حتی در سطحی بنیادی‌تر، صدها و میلیون‌ها مولکول پیچیده برهمکنش دارند تا ساختاری قدرتمند و شگفت‌انگیز به دست آید
‫موجودی با خصوصیات به غایت متفاوت از مجموع اعضای مرده‌اش پدیدار می‌شود:
‫کوچکترین واحد زنده: یک سلول
‫ما هنوز تعریف روشنی از چیزهای زنده نداریم، فقط می‌دانیم از چیزهایی که زنده نیستند پدیدار می‌شوند
‫سلول‌ها ترکیب می‌شوند و همکاری می‌کنند. آن‌ها تخصصی می‌شوند و به همدیگر پاسخ می‌دهند
‫و در طول زمان، ما به موجودات پیچیده‌‌ای با توانایی‌های خارق‌العادهای توسعه می‌یابیم
‫دست‌ها و پاها و قلبتان سیستم‌‌های بسیار پیچیده‌ و بغرنجی هستند که از تریلیون‌ها چیز نادان تشکیل شده است
‫و در عین حال ما نفس می‌کشیم، هضم می‌کنیم و ویدئوهای یوتیوب را تماشا می‌کنیم
‫چطور سلول‌هایتان می‌دانند چه کار کنند؟
‫به سلول‌های ضربان‌ساز قلبتان فکر کنید
‫ممییاردها از این سلول نیاز است تا ضربه درست در زمان مناسب بفرستد و نهایتاً مجموع ضربه‌ها یک ضربان قلب ایجاد کند
‫سلول‌هایمان اطلاعات شیمیایی را با سلول‌های همسایه تبادل می‌کنند تا بفهمند آن‌ها چه کار می‌کنند و بعد تصمیم میگیرند چه کنند
‫اگر سلولی در میان خیل سلول‌هایی باشد که روی وظیفه مشخصی کار می‌کنند، او هم شروع به کار می‌کند و خود را با آن‌ها هماهنگ می‌کند
‫هیچ مغز متفکری نیست که دستور دهد، تنها واحدهای منفرد با همسایه‌هایشان تعامل می‌کنند و براساس بازخوردی که می‌گیرند فعالیت می‌کنند
‫در مورد مهمترین عضومان چه؟ چه چیزی این طور سوال‌ها را می‌پرسد؟
‫پس این آگاهی ماست که خصوصیت پدیدارشده سلول‌ها مغزمان است؟
‫این سوال بسیار مهم و بزرگ است و ویدئوی خودش را می‌طلبد
‫توصیف بعضی چیزهایی که پدیدار می‌شوند سخت است. شما نمی‌توانید یک کلنی مورچه را لمس کنید، تنها بخش‌هایی از آن را می‌توانید.
‫کلنی نه مغز دارد نه صورت نه بدن
‫و در عین حال کلنی با جهان تعامل دارد
‫درست مثل کلنی‌‌هایی که از مورچه‌ها پدید می‌آیند، چیزهایی هم از انسان‌ها پدیدار می‌شوند، مثل کشورها.
‫کشور دقیقاً چه چیزی است؟ جمعیت انسان‌هاست؟
‫موسساتشان است؟ نمادهایشان مثل پرچم؟ رنگ‌ها و سرودهای ملی؟
‫چیزهای فیزیکی که درست می‌کنند مانند شهرها؟ قلمرویی که اشغال می‌کنند؟
‫همه این‌ها سیال‌اند
‫جمعیت‌ها تغییر می‌کنند و جایگزین می‌شوند
‫مؤسسات می‌آیند و می‌روند، شهرها می‌توانند ساخته شوند و ترک شوند
‫مرزها همیشه در بیشتر ادوار تاریخی تغییر کرده‌اند و نمادها با نمادهای جدید جایگزبن شده‌اند
‫یک کشور نه چهره دارد نه مغز نه بدن
‫پس کشورها واقعی نیستند؟ البته که هستند، درست مثل کلنی‌های مورچه کشورها با جهان تعامل دارند
‫آن‌ها می‌توانند مناظر را تغییر دهند، تدارک جنگ دهند، بزرگتر یا کوچکتر شوند، و می‌توانند از صحنه هستی نیست شوند
‫ولی آن‌ها تنها به این دلیل وجود دارند که بی‌شمار انسان با یکدیگر تعامل دارند
‫ولی نه فقط کشورها. همه ساختارهای پیچیده که احاطه‌مان کرده از ما پدیدار می‌شود
‫حتی اگر ما چنین تمایلی نداشته هم دائماً در حال ساختنیم
‫انجمن‌ها، شرکت‌ها، شهرها، جوامع
‫همه اینها واحدهایی هستند که اساساًَ خصوصیات و توانایی‌های متفاوتی از بوزینه‌های کمابیش نادان که از آن پدیدار شده‌اند را دارند
‫ما نمی‌دانیم که چرا همه اینها اتفاق می‌افتد
‫ما فقط مشاهده‌اش می‌کنیم و به نظر می‌رسد خصوصیت اساسی جهان ما باشد
‫شاید هم زیباترین و شگفت‌آورترین ویژگی جهان ما باشد